به گوشه و کنار شهر نظری بیاندازید؛ زباله هایی که در کنار سطل های زباله ریخته شده ، سطل های زباله دوقلو که زباله هایشان فرقی با هم ندارد ، خودرویی جلوی سطل های زباله پارک شده و امکان تخلیه زباله برای کارگران شهرداری وجود نداردو…!!!
ساعت گذاشتن زباله در سطل ها ، ساعت 9 شب اعلام شده است ، در حالی که در نیمه اول سال، با توجه به تغییر ساعت و دراز شدن طول روز، در این ساعت ، مردم هنوز شام نخورده اند تا زباله هایشان را بیرون بگذارند. این مشکل در مجتمع ها حادتر است، چون نگهبان باید از حدود ساعت 10 شب، زباله ها را جمع کند و در سطل های زباله قرار دهد که این کار در مجتمع های بزرگ تا دو ساعت هم زمان می برد.گر چه سطل ها و ماشین های جمع آوری زباله از کشورهای اروپایی ، از جمله آلمان ، انگلستان و فرانسه وارد می شود، ولی این تکنولوژی که فرهنگ خودش را نمی آورد! مردم اینجا که مثل اروپایی ها شام خود را اول شب صرف نمی کنند! کوجه های ما هم آنقدر عریض نیست که خودروهای وارداتی داخل آن شوند.
تازه ؛ معلوم نیست درب بعضی از این سطل ها چرا نیست و یا شکسته! چرا مردم زباله ها را تفکیک نمی کنند؟!! و چرا مردم برای محیط زیست خود ارزش چندانی قائل نمی شوند؟!! به محیط بعضی از مجتمع های مسکونی نظری بیاندازید؛ زباله ها از پاکت پفک گرفته تا زباله های فاسد شدنی که گربه ها و موش ها دوستانه کنار اون معرکه گرفتند!! و تا کهنه بچه و …در اطراف مجتمع های مسکونی خودنمایی می کنند!!!
اینها از کجا آمدند؟!! از آسمان که نازل نشده اند!! اینها ریخته نشده اند جز از پنجره واحد های آپارتمان ها!!! چرا این چنین به بهداشت محیط خود که با حیات زندگی شهری امروز مرتبط هست، این چنین بی توجهیم؟!!
آیا این ناشی از ” عدم هماهنگی و ارتباط تکنولوژی و فرهنگ شهرنشینی ” نیست؟
چگونه می شود بین این دو ارتباط برقرار کرد؟
Filed under: 1, انسان شناسي كاربردي | Tagged: تکنولوژی، فرهنگ، ارتباط، زبال
سلام
یک خسته نباشید اساسی به هر دوی شما بزرگواران
من مدت زمانیه که اینجا رو لینک دادم.
چشم چون این چند وقت نتم مشکل داره نتونستم به جرگه ی دوستان پژوهشگر بپیوندم ولیی حتما در اسرع وقت باعث افتخار هم هست.
سپاس از این حضور سبز
امید که مستدام باشه